Avris

Writing » Poetry

Show previous entries…

---

• 🇵🇱 Na nowo

  Nie widziałem Cię ze dwa miesiące.
  I co? Jestem trochę bledszy? Bardziej śpiący?
  Tak... Przeżyłem wieczność bez powietrza...

  Biegniesz w podskokach. Głos Ci się łamie.
  A ja nie biegnę, bo mi radość zakręciła w głowie.
  Wybitnie rozproszony chłonę Twą obecność.

  Już nigdy więcej.
  Nie wytrzymam kolejnej wieczności.
  Teraz, gdy na nowo się w Tobie zakochałem.

  Chcę każdą chwilę przeżyć z Tobą.
  Chcę robić z Tobą takie rzeczy,
  Że tutaj nie wypada nawet o nich myśleć.

  Eksploduję z tęsknoty.
  Teraz, gdy na nowo się w Tobie zakochałem.

• 🇵🇱 O, jakże pragnę

  O, jakże pragnę
  zamknąć się w bańce nieskończonej muzyki
  i pokazać całemu światu że mam go głęboko
  w odmętach odbytu.
  Nie pragnę wiele.

  O, jakże pragnę
  symbiozy całkowitej
  by On we mnie, ja w Nim
  by On tylko dla mnie, ja tylko dla Niego
  by zawsze razem
  by jak jedno ciało
  i jak jedna dusza
  by tylko On
  On jeden
  sam jeden
  jeden tylko!
  Nie pragnę wiele.

• 🇵🇱 Szumiący orgazm dla uszu

  Szumiący orgazm dla uszu
  Dobija się
  Brzęczy
  Brzmi
  Mi
  Co w samym centrum lata
  Wylegiwuję
  Wsłuchuję
  Chuje
  Je
  I nie ma zbyt bardzo
  Wygładzam
  Gładzę
  Zaiste
  Te

• 🇵🇱 Cigaroturpis

  Byłeś
  chrapliwym pocałunkiem trędowatej
  kochanki hadesa, gnijącym mięsem
  brutalnie wyrwanym z kontekstu ciała

  Cuchnąłeś
  dymem zakrytym niechlujnie
  tanim litrem stęchłych perfum

  Rozłożyłeś
  nas i siebie po obrzeżach łajna
  wyprowadziwszy nas na żydowce

  Zabiłeś
  teraz patrzysz tępym narządem wzroku
  wybitnie zajęty robieniem niczego

• 🇵🇱 W.

  Być niezrozumianym – oto jego los.
  Los? Czy cel? Cel życia?
  Być niezrozumianym – to być nieszczęśliwym.
  To źle? Czy dobrze?
  Być nieszczęśliwym – to powód, by się zabić.
  Stracić sens? Czy go zyskać?
  Odnaleźć szczęście swe w nieszczęściu.
  Szukać bezsensu w sensie.
  Jak Człowiek Bez Imienia.
  Wikłać się w sen błędny.

• 🇵🇱 Żyjemy bezprawnie

  Żyjemy wbrew prawu
  Wbrew wszelkim regułom prawdopodobieństwa
  Wszyscy
  Od ameby
  Przez karakala
  Po baobab

  Choć tyle stoi nam na przeszkodzie
  (Na czele z pozostałymi nielegalnymi)
  To my upacie dajemy radę

  Ach, jakie to piękne!

• 🇵🇱 Żyję

  Głęboko wierzę w życie dozgonne
  I chwała za to dowodom empirycznym

  Głęboko wiem, że bez śmierci nie ma życia
  I chwała za to Darwinowi

  Bo gdyby nie śmierć, byłbym dziś co
  Najwyżej nieśmiertelną protobakterią

  Głęboko gardzę infantylnym strachem
  Przed końcem niestrasznym i nieuniknionym

  Bo wszystko co martwe, kiedyś żyło
  A wszystko co żywe, kiedyś umrze

  Głęboko zacieszam że nas ona czeka
  Stęskniony równości, wolności i spokoju

  A na strach nie ma czasu
  Bo czasu nie ma

  Czynię z życia cierpliwe umieranie
  Żyję, a więc muszę minąć
  Minę, a więc to jest piękne

• 🇵🇱 Wierszcz

  taka zabawa słowami, aby znaczyły więcej niż znaczą

• 🇵🇱 Śniadanie

  Raptem jedna trzysetna punktu potrójnego wody
  Tyle co nic
  Jajka by nie zagotowało
  Ale mózg tak
  Fuck

• 🇵🇱 Być czy mieć?

  Nie być.
  Nie mieć.
  I tam będzie szczęście.

• 🇵🇱 Testament

  Świadomy praw i obowiązków
  Wynikających z oddania ducha
  Uroczyście oświadczam
  Że nikomu nic nie oddam

  i chuj

  Przecież nikt nic nie ma
  Niczego mu się aż przelewa
  Więc po co mu jeszcze więcej?

  Nawet siebie nie
  Bo przecież mnie nie ma
  A nawet jak jestem
  To przecież nie swój

  Cały tego, którego kocham
  Od stóp do głów
  Od skóry po duszę

  i tyle

• 🇵🇱 mam taki plan...

  mam taki plan:

  wybrać się na drugi koniec świata
  i rozpętać tam pokój

  tak w imię zasad

  w imię wolności
  rozwolnić ich

  rozpałętać pokój
  i przy okazji coś sobie na tym
  charytatywnie zarobić

  a potem muszę tylko pilnować uważnie
  by państwo dotknięte pomocą humanitarną
  nie dało rady
  wyzwolić się spod mej opieki

Load more entries…